#Nie bałam się o tym rozmawiać. Historie bez retuszu

10 historii, 10 kobiet, 10 różnych spojrzeń na świat. Dziesięć bohaterek Ery Nowych Kobiet opowiada o swoim życiu bez retuszu. Odrzuciły zawstydzenie i lęk na bok i mówią o tym co je spotkało i jak sobie z tym poradziły. Historie są różne, ale wszystkie bolesne i bardzo osobiste. Bohaterki książki mimo pewnego dyskomfortu, który powoduje opowiadanie o sobie, są z nami szczere. Tą szczerość i otwartość się czuje, historie są prawdziwe do cna. Czytamy i współczujemy. Czytamy i wpieramy. Czytamy i kibicujemy, by dały sobie radę. Dziesięć bohaterek Ery Nowych Kobiet daje nam nadzieję, że można wyjść nawet z bagna, że można o siebie zawalczyć, że to może się udać...

I cóż, że o Szwecji...

Książka Natalii Kołaczek spodoba się miłośnikom Skandynawii. Spodoba się również tym, którzy po prostu interesują się światem :-)

Bardzo dobrze napisana rzecz o ludziach, kulturze, tradycjach i zwyczajach, o świętach i codzienności. Szwecja w pigułce. Ze swoimi wadami i zaletami. Czyta się wolno, bo tyle tu sczegółów i informacji. Jednak warto poświęcić swój czas, by dowiedzieć się tylu interesujących rzeczy.

A może o morzu w górach?

 

Na wyjazdową część mojego urlopu zabrałam inne książki, a wzięłam się za tą, którą podsunęła mi koleżanka. Cóż, można to było przewidzieć :-)

Yoyo Moyes to autorka sprawdzona. Wiem, że gdy sięgnę po jej książkę, dostanę ciekawą historię i kilka chwil relaksu. Nie inaczej było tym razem.

Bohaterkami książki są kobiety - Frances, Margaret, Jean, Avice. Powieść skupia się na tych czterech paniach, choć przedstawiona historia dotyczy 655 kobiet, które 2 lipca 1946 roku wyruszyły z Australii na lotniskowcu HMS Victorius do swoich brytyjskich mężów.

Jak wyjaśnia Yoyo Moyes: "W rejsie trwających prawie sześć tygodni towarzyszyło im ponad 1100 mężczyzn oraz 19 samolotów. Najmłodsza z pasażerek miała 15 lat. Co najmniej jedna owdowiała, nim dotarły do celu. Moja babcia Betty McKee zaliczała się do szczęściar, których wiara została nagrodzona". Dalej Moyes wspomina, że swoją fikcyjną, ale opartą na prawdziwych wydarzeniach historię dedykuje "wszystkim młodym żonom, które miały dość odwagi, by zaufać nieznanej przyszłości czekającej je na drugim końcu świata".

Na początku trochę się gubiłam w opowiadanej historii, nie dopasowywałam imion do życiorysów. Może mieć to związek z upałem i urlopowym rozprężeniem. Jednak im dłużej czytałam, tym bardziej książka mi się podobała. Codziennie przed snem musiałam przeczytać choć kilka stron, nawet gdy, przez zmęczenie górskimi wędrówkami, zamykały mi się oczy.

Skoro już wspomniałam o górskich wędrówkach, to koniecznie muszę opublikować kilka zdjęć z wyjazdu :-) Choć spacerowałam po tych niższych pasmach (Góry Izerskie, Karkonosze) widoki zapierały dech!

Wymarzony, wyczekany urlop!

Książki przygotowane, rower czeka w garażu, mogę zaczynać urlop! W tym roku wyczekany i wymarzony! Na pierwszy ogień idą góry, może uda się poczytać gdzieś tam wysoko :-) (W góry zabieram tylko dwie książki, kilka bierze koleżanka). Później będzie czas na rower i czytanie w parku. Ach, jak ja to lubię!

A co będę czytać?

1. "Sztuka projektowania tekstów. Jak tworzyć treści, które podbiją internet" Ewa Szczepaniak

2. "Góra Tajget" Anna Dziewit-Meller

3. "Zabić drozda" Harper Lee

4. "Miłość jest warta starania. Rozmowy z mistrzami" Justyna Dąbrowska

5. "I cóż, że o Szwecji" Natalia Kołaczek

6. "#Nie bałam się o tym rozmawiać. Historie bez retuszu" Joanna Przetakiewicz i bohaterki Ery Nowych Kobiet 

Dokładnie tutaj i nigdzie indziej...

"Nie wiem, gdzie jestem" - pomyśleli Freya, Nathaniel i Harun. Pochodzili z innych światów, mieli za sobą inne przeżycia, a mimo to, tak samo nie wiedzieli, co ich czeka, wszyscy ponieśli stratę i odczuwali tęsknotę. Zupełnie obcy ludzie stali się dla siebie bezpiecznym światem. Dzięki temu, że sobie zaufali, mogli być dla siebie wsparciem i ratunkiem, katalizatorem zmian.

"Nie wiem, gdzie jestem" Gayle Forman to książka do poduszki albo na ciepły, leniwy wieczór. Dobra kawa w nowym dżunglowym kubku i książka - to jest to! Wiem, bo przetestowałam :-)

Czytałam jeszcze inne książki Gayle Forman - "Ten jeden dzień" oraz "Wróć, jeśli pamiętasz", o której pisałam tutaj.

Kobieta niezależna - kim jest?

Raczej nie czytam poradników, ich autorzy brzmią dla mnie jakby głosili jakieś prawdy objawione. Dlaczego więc sięgnęłam po książkę Kamili Rowińskiej "Kobieta niezależna"? Chciałam sprawdzić kim jest osoba, o której czytam w różnych miejscach. O czym jest książka sprzedana w kilkudziesięciu tysiącach egzemplarzy.

Nie mogę powiedzieć, że dowiedziałam się mnóstwa nowych rzeczy, ale takie też były. Niemniej jednak książka pozwoliła mi dużo spraw uporządkować i spojrzeć na nie z innej perspektywy. Zaznaczałam ważniejsze fragmenty, kilka punktów zanotowałam. Myślę, że jest to pozycja, którą śmiało można polecać kobietom szukającym swojego miejsca w życiu.

Jak można przeczytać na okładce, przeczytaj "Kobietę niezależną" i:

• Zadbaj o swoją mentalną i finansową niezależność!
• Poznaj ograniczające Cię przekonania na temat kariery i finansów.
• Naucz się prostej i skutecznej metody zarządzania pieniędzmi i zbuduj swoje zabezpieczenie finansowe!
• Zacznij lepiej zarządzać sobą w czasie i zyskaj wreszcie poczucie harmonii i czas dla siebie.
• Znajdź w sobie motywację i odwagę do realizowania swoich celów.
• Dowiedz się, jak pogodzić życie zawodowe i rodzinne.

Mistrzyni reportażu - Justyna Kopińska

Od dawna śledzę wszystkie teksty publikowane przez Justynę Kopińską, według mnie mistrzynię reportażu. Jak nikt inny potrafi dotknąć mnie słowem i przeszyć na wskroś. Porusza najczulsze struny

i zmusza do refleksji.

"Lekarstwo dla duszy" to zbiór tekstów wcześniej publikowanych na łamach Vogue.pl. Teksty te mają jeden wspólny mianownik, a jest nim dobro.

Czytam wszystkie książki Justyny Kopińskiej. O niektórych już pisałam:

"Polska odwraca oczy" i "Z nienawiści do kobiet"

Magia słów...

Uwielbiam poznawać nowe słowa. Szukam ich, nasłuchuję, uczę się... Książka Yee-Lum Mak z pięknymi ilustracjami Kelsey Garrity - Riley to dla mnie coś wspaniałego, prawdziwa uczta dla duszy. W tej książce zebrano dowody na to, że istnieją słowa, które nazywają niewypowiedziane, że jedno słowo określa ogrom uczuć.

"MAMIHLAPINATAPAI (rzecz., j. jagański) - spojrzenie wymienione przez dwie osoby, które rozumieją się bez słów lub pragną tego samego, ale każda z nich wolałaby, żeby to ta druga osoba zrobiła pierwszy krok."

Czy to nie wspaniałe, że jedno słowo wyraża tak wiele? To i inne słowa znajdziecie w tej niewielkiej pozycji. Kto lubi słowa, nie będzie zawiedziony.

Dawno mnie tu nie było...

Minęło dużo czasu odkąd zajrzałam tu ostatni raz. Za mną trudny rok. Rok, w którym książki poszły w odstawkę. Rok, w którym czytałam mało, a jeszcze mniej pisałam, nie publikowałam nic.

A teraz jestem. Wracam, by robić swoje książkowe notatki. Wracam, by powiedzieć "Dzień dobry"!

Rok 2018 - czytelnicze podsumowanie

Rok 2018 już za nami, więc czas na czytelnicze podsumowanie. Niestety nie udało się przeczytać założonych 52 książek w ciągu roku, ale i tak jestem zadowolona, bo przecież tak naprawdę nie o ilość tu chodzi, a samo podliczanie przeczytanych książek traktuję jako zabawę :-)

Moje drugie wyzwanie też nie zostało zrealizowane - miałam przeczytać tyle książek, ile mam wzrostu (161,5 cm), a przeczytałam 65,2 cm. Zabrakło 96,3 cm.

Książki przeczytane:

1. "Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek. 100 historii niezwykłych kobiet" Elena Favilli i Francesca Cavallo - 2,5 cm
2. "Ludzie na drzewach" Hanya Yanagihara - 3,5 cm
3. "Konkurs na żonę" Baeata Majewska - 2,2 cm
4. "Bilet do szczęścia" Beata Majewska - 2,1 cm
5. "Zdążyć z miłością" Beata Majewska - 2,5 cm
6. "Fałszerze pieprzu. Historia rodzinna" Monika Sznajderman - 2,3 cm
7. "W ofierze molochowi" Asa Larsson - 2,6 cm
8. "Rudowłosa" Orhan Pamuk - 2,8 cm
9. "Zbyt piękne" Olga Rudnicka - 2,1 cm
10. "Dygot" Jakub Małecki - 2,9 cm
11. "Ponieważ cię kocham" Guillaume Musso - 1,8 cm
12. "Genialna przyjaciółka" Elena Ferrante - 3,4 cm
13. "Małe zbrodnie małżeńskie" Eric - Emmanuel Schmitt - 0,9 cm
14. "Tajemnica Pani Ming" Eric - Emmanuel Schmitt - 1,1 cm
15. "Moje serce w dwóch światach" Jojo Moyes - 3,7 cm
16. "Czerwony pająk" Katarzyna Bonda - 5 cm
17. "Chwila szczęścia" Federico Moccia - 2 cm
18. "Tylko ty" Federico Moccia - 2,1 cm
19. "Maria Skłodowska - Curie" Magdalena Niedźwiedzka - 3,1 cm
20. "Jak zostać Panią Swojego Czasu. Zarządzanie czasem dla kobiet" Ola Budzyńska - 1,5 cm
21. "Pył, co opada ze snów" Louis de Bernieres - 4,5 cm
22. "Siedem lat później" Janusz L. Wiśniewski, Dorota Wellman - 2,1 cm
23. "Ta, którą znam" Małgorzata Warda - 2,4 cm
24. "Z nienawiści do kobiet" Justyna Kopińska - 1,8 cm
25. "Kolejny rozdział" Agata Kołakowska - 2,5 cm
26. "Miała dzikie serce" Atticus - 1,8 cm


Książki rozpoczęte, ale jeszcze nie przeczytane:

1. "Sfejsowani" Suzanne E. Flores
2. "Bez granic" Nick Vujicic
3. "Cudowny chłopak" R. J. Palacio
4. "Radości z kobiecości" Nina Brochmann, Ellen Stokken Dahl
5. "Wikta, ratuj" Katarzyna Pisarzewska
6. "Mężczyźni objaśniają mi świat" Rebecca Solnit
7. "Na lepszy początek. Jak dobrze kończyć, żeby lepiej zaczynać" (red. Piotr Żak)
8. "Twoje drugie życie zaczyna się, kiedy zrozumiesz, że życie jest tylko jedno" Raphaelle Giordano
9. "Być kwiatem?..." Maria Pawlikowska - Jasnorzewska
10. "Liryki najpiękniejsze" Leopold Staff
11. "Najlepiej w życiu ma twój kot. Listy" Wisława Szymborska, Kornel Filipowicz

Całkiem sporo tych rozpoczętych, a nie przeczytanych, prawda? Tak to jest, kiedy czyta się kilka książek równocześnie. Może w nowym, 2019 roku, w końcu uda mi się je przeczytać? Tego sobie życzę :-)

Atticus "Miała dzikie serce" (26/52/2018)

Rok 2018 kończę z tomikiem poezji Atticusa. Kupiłam go przypadkiem w ramach swojego prezentu świątecznego ("od siebie dla siebie").  Do Sylwestra zostało kilka godzin, a ja spędzałam leniwie czas siędząc pod kocem i czytając poezję. Do tego wszystkiego pyszna zielona herbata z mango. Relaks...

Czytanie tak pięknie wydanej poezji sprawia prawdziwą przyjemność, relaksuje, sprawia, że można się oderwać od problemów dnia codziennego i wypłynąć myślami gdzieś daleko... Tego właśnie potrzebowałam - ciszy, ukojenia, takiego wewnętrznego spokoju. I te wszystkie oczekiwania spełniła poezja Atticusa.

Cechą charakterystyczną poezji Atticusa jest jej prostota, lapidarność, wręcz aforystyczny charakter. Zazwyczaj takie aforyzmy mnie rażą, kojarzą się Paulo Coelho, a tu proszę, niespodzianka, podoba mi się. Myślę, że ta książka to wspaniały prezent dla kogoś bliskiego.

Tytuł: "Miała dzikie serce"

Autor: Atticus

Liczba stron: 237

Wydawnictwo: Otwarte

26/52

(1,8 cm)

Z noty wydawniczej:

O miłości mówi tak, że natychmiast pragniesz się zakochać. Gdy pisze o smutku i samotności, dostajesz gęsiej skórki - bo wydaje ci się, że czytasz o sobie.

Bezczelnie i szczerze wyraża, co czuje, a ty wiesz, jak wyglądają wtedy jego oczy. A może to oczy kogoś innego, o kim teraz myślisz?

Atticus jak nikt inny ubiera emocje w słowa, a słowa w emocje. Jego utwory poruszją tak bardzo, że stały się najczęściej tatuowaną poezją na świecie. Sprawdź, który wiersz najlepiej wyraża ciebie.

Pozwoliłem jej odejść,

ponieważ wiedziałem, że stać ja na kogoś lepszego, 

a teraz, kiedy jej nie ma,

zastanawiam się, 

czy nie trzeba było

samemu stać się kimś lepszym.

O autorze słów kilka:

O Atticusie wiem tylko tyle, że ukrywa się pod pseudonimem. Niech jego twórczość broni się sama :-)

Agata Kołakowska "Kolejny rozdział" (25/52/2018)

"Kolejny rozdział" to powieść dobra na leniwe, świąteczne popołudnie. Niezbyt wymagająca, ale autorce udało się zainteresować czytelnika. I były momenty, że mocno trzymała w napięciu :-) Czytelnik razem z głównymi bohaterami próbuje poznać tożsamość tajemniczego XYZ, co w cale nie jest takie łatwe, zważywszy na to, że co chwilę na jaw wychodzą  nowe informacje.

"Kolejny rozdział" Agaty Kołakowskiej to ostatnia książka, którą omawialiśmy w tym roku na DKK. Ostatnio dużo tu książek z DKK, ale tak się dzieje, gdy nie dodaje się postów na bieżąco, a później chce się zdążyć ze wszystkim do końca roku :-)

Tytuł: "Kolejny rozdział"

Autor: Agata Kołakowska

Liczba stron: 391

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

25/52

(2,5 cm)

Z noty wydawniczej:

Maciej Tarski, redaktor w uznanym wydawnictwie, dostaje maila, który na pierwszy rzut oka nie różni się niczym od innych. Jednak w załączniku znajduje tylko jeden rozdział, wysłany przez anonimowego autora o pseudonimie XYZ. Opowieść wydaje się niepokojąco znajoma.

Kalina Milewska, popularna autorka thrillerów, cierpi na kryzys twórczy. Jej ostatnia powieść zebrała niepochlebne recenzje, o czym redaktor Tarski nie pozwala jej zapomnieć. Wydzwania do niej, aby dowiedzieć się, jak postępują prace nad kolejną, i nie kryje, że spodziewa się bestsellera.

Tarski podejrzewa, że intrygujące maile to sprawka Kaliny, wkrótce jednak wychodzi na jaw, iż jest w błędzie.

Kalina i Maciej zaczynają się niepokoić. Kto się bawi ich kosztem? Kto wie tak wiele o ich dotychczasowym życiu? I o tym, co w nim nastąpi wkrótce...

Podejrzewają znajomych i członków rodzin. Wraz z kolejnymi rozdziałami powieści dociera do nich, jak niewiele wiedzą o sobie.

O autorze słów kilka:

Agata Kołakowska (ur. 1984) - wrocławianka z urodzenia i zamiłowania. Autorka powieści obyczajowych; do tej pory ukazały się: "Patrycja", "Przyjaciółki", "Siódmy rok", "Niechciana prawda", "Płótno", "Wszystko, co minęło", "Zaciszny Zakątek", "We dnie, w nocy", "Niewypowiedziane słowa", "Igraszki z losem".

Justyna Kopińska "Z nienawiści do kobiet" (24/52/2018)

Justyna Kopińska to mistrzyni reportażu.

Jej reportaże są tak mocne i prawdziwe, jak tylko mocne i prawdziwe potrafi być życie. Nie lukruje, nie ubiera rzeczywistości w ładniejsze słowa, żeby łatwiej było ją przyjąć. Z brutalną szczerością opisuje jak jest, a nie jest dobrze...

Na szczęście reportaże pani Kopińskiej mają wielką moc sprawczą. Dzięki nim coś się w Polsce zmienia na lepsze (słynna sprawa księdza pedofila i zasądzonego milionowego odszkodowania i dożywotniej renty dla jego ofiary).

Dziękuję pani Justynie za to co robi, za to, że nie daje się zastraszyć. Za to, że walczy za tych, którzy sami nie mogą...

Tytuł: "Z nienawiści do kobiet"

Autor: Justyna Kopińska

Liczba stron: 224

Wydawnictwo: Świat Książki

24/52

(1,8 cm)

Z noty wydawniczej:

Zbiór reportaży "Z nienawiści do kobiet" to historie o najważniejszych sprawach, którymi żyła cała Polska.

Książkę otwiera premierowa opowieść syna o Violetcie Villas, artystce, która odniosła ogromny sukces, była podziwiana przez miliony, a zmarła w samotności. Tekst "Ksiądz pedofil odprawia dalej" to szokująca historia trzynastoletniej dziewczynki podstępem wywiezionej od rodziców i gwałconej przez księdza, a reportaż "Z nienawiści do kobiet" pokazuje, jak wojsko zamiata pod dywan molestowanie seksualne kobiet przez wysokiej rangi oficera.

Z twórczości Justyny Kopińskiej wyłania się obraz nieskutecznego wymiaru sprawiedliowości i ludzi pozostawionych z poczuciem krzywdy. Po publikacji jej tekstów przestępcy trafiali do więzień, a w prawie wprowadzono zmiany dotyczące bezpieczeństwa w instytucjach zamkniętych.

O autorze słów kilka:

Justyna Kopińska - dziennikarka "Dużego Formatu", magazynu reporterów "Gazety Wyborczej", socjolog. Zajmuje się tematyką kryminalną, związaną z prawem karnym, sądami i więziennictwem. Doświadczenie zawodowe zdobywała w Stanach Zjednoczonych i Afryce Środkowej. Jest laureatką Nagrody Dziennikarskiej Amnesty International - Pióro Nadziei. Zdobyła Nagrodę PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego, Grand Press, Nagrodę Newsweeka im. Teresy Torańskiej oraz wyróżnienie Radia ZET im. Andrzeja Woyciechowskiego. Autorka książek "Czy Bóg wybaczy siostrze Bernadetcie?" oraz "Polska odwraca oczy".

Jako pierwsza dziennikarka z Polski otrzymała European Press Prize w kategorii "Distinguished Writing Award" przyznawaną przez The Guardian Foundation i The Reuters Foundation.

Małgorzata Warda "Ta, którą znam" (23/52/2018)

Kolejna książka omawiana na spotkaniu DKK.

W swojej książce "Ta, którą znam" Małgorzata Warda opisuje rodzinę i jej problemy - alkohol, przemoc. Mowa tu również o gwałcie i morderstwie. Dużo ciężkich tematów jak na jedną książkę. Dla mnie książka Wardy to przyczynek do dyskusji o tym jak radzić sobie z traumą po bolesnych wydarzeniach z przeszłości, czy dać im odejść w niepamięć (choć to praktycznie niemożliwe) czy walczyć o sprawiedliwość. Po lekturze tej powieści możemy zapytać czy zemsta ma sens i czy niesie ukojenie? Jak radzić sobie z bólem i gdzie szukać pomocy? Co robić, gdy sami nie możmy sobie z sytuacją poradzić? 

Cieszę się, że na Dyskusyjnym Klubie Książki mogliśmy o tej lekturze porozmawiać, odnieść się do sytuacji kobiet w Polsce. To było ważne. Było i jest. Ważne jest, by ofiary nie pozostawić samej sobie, by pomóc jej, na ile to możliwe, poradzić sobie z traumą.

Tytuł: "Ta, którą znam"

Autor: Małgorzata Warda

Liczba stron: 368

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

23/52

(2,4 cm)

Z noty wydawniczej:

Po tragicznym wypadku siostry Ada - znana modelka od lat mieszkająca w Paryżu - niespodziewanie musi przyjechać do Polski. W rodzinnym domu dokonuje rozrachunku z wydarzeniami z przeszłości i faktami do tej pory skrzętnie odsuwanymi w niepamięć.

Morderstwo turystki sprzed lat, mroczne wspomnienie starej cegielni, cień młodzieńczej miłości ciążą nad losami Ady, jej siostry i całej rodziny.

Bohaterowie dojrzewają, radzą sobie z życiem, walczą o szczęście, ale jednocześnie, mieszkając w małym miasteczku, tkwią w niewoli schematów, obowiązków i konsekwencji nienazwanych wydarzeń. I zła, prawdziwego zła, które bierze się z ludzkiej głupoty, egoizmu i strachu.

Małgorzata Warda postanowiła napisać powieść krytyczną wobec zastałej moralności, obyczajowości, kultury, obnażającą korzenie gwałtu i przemocy.

O autorze słów kilka: 

Małgorzata Warda - pisarka z Gdyni, dwukrotnie nominowana do nagrody głównej Festiwalu Literatury Kobiet "Pióro i Pazur", w roku 2013 otrzymała nagrodę za powieść o tematyce wykluczenia. Wydała m.in. "Nikt nie widział, nikt nie słyszał", "Dziewczynka, która widziała zbyt wiele", "Miasto z lodu". Laureatka nagrody IBBY 2015 dla najlepszej książki młodzieżowej za powieść "5 sekund do Io". Jest także autorką tekstów do kilku piosenek zespołu Farba. Z wykształcenia rzeźbiarka.

Janusz L. Wiśniewski, Dorota Wellman "Siedem lat później" (22/52/2018)

Tytuł: "Siedem lat później"

Autor: Janusz L. Wiśniewski, Dorota Wellman

Liczba stron: 268

Wydawnictwo: Znak

22/52

(2,1 cm)

Po książkę - rozmowę Doroty Wellman z Januszem L. Wiśniewskim sięgnęłam tylko dlatego, że dostaliśmy ją do przeczytania na DKK. I nie jest to coś, co przeczytałabym tak sama z siebie. Pewnie dlatego, że nigdy nie pałałam zbyt dużą sympatią (literacką) do pana Wiśniewskiego. Jego "Samotność w sieci" nie zachwyciła mnie, a "Na fejsie z moim synem" raczej zniechęciło mnie do czytania kolejnych powieści.

Rozmowy Wellman z Wiśniewskim czyta się dobrze, momentami nawet nie chce się tego czytania przerywać. Dużo tu ciekawych wątków, odniesień do polityki, historii. Książkę wydano w 2016 r., więc dziś, w 2018, polityczne odniesienia trochę straciły na aktualności. Niemniej jednak interesującym było poznanie opinii kogoś, kto żyje poza Polską i patrzy na nią z dystansu, pozostając jednocześnie Polską zainteresowanym.

Janusz L. Wiśniewski jest naukowcem i tradycyjnie już tą "naukę" wplata do swoich odpowiedzi - dla mnie to najmniej ciekawa część, ale przyznajmy sobie szczerze - co kto lubi.

I jeszcze jeden cytat na koniec:

"Osiągasz sukces wówczas, kiedy czyta cię dużo starych bibliotekarek, bo bibliotekarki przewaliły swoim mózgiem tysiące książek i jeśli one chcą ciebie czytać, to jest to wyróżnienie"

("Siedem lat później" str. 103

Z noty wydawniczej:

Wellman przepytuje Wiśniewskiego bez cenzury.

Pyta o relacje, wiarę, tęsknotę za krajem, o bycie Polakiem w Niemczech, o to, co daje popularność w Rosji, o postrzeganie męskości we współczesnym świecie, o związki na odległość i w końcu o to, co dla tak wielu z nas najważniejsze - co zrobiłby z miłości.

Dopytuje, wierci dziurę w brzuchu, nie odpuszcza.

Takiej relacji nie spotyka się codziennie.

O autorze słów kilka:
Dorota Wellman - polska dziennikarka, prezenterka, producentka programów radiowych i telewizyjnych. (Źródło: wikipedia)

Janusz L. Wiśniewski - naukowiec i pisarz polski, magister fizyki, magister ekonomii, doktor informatyki, doktor habilitowany chemii. (Źródło: wikipedia)

Louis de Bernieres "Pył, co opada ze snów" (21/52/2018)

Tytuł: "Pył, co opada ze snów"

Autor: Louis de Bernieres

Liczba stron: 605

Wydawnictwo: wab

21/52

(4,5 cm)

"Pył, co opada ze snów" to powieść historyczna, której bohaterami są siostry McCosh (Rosie, Otylia, Christabel i Sophie), bracia Pendennis (Sidney, Albert i Ashbridge) oraz bracia Pitt (Daniel i Archie). Poznajemy ich jako dzieci, ich przyjaźnie, pierwsze miłości. Niektórzy znikają nam z oczu, by pojawić się w późniejszym czasie. Losy innych śledzimy przez cały czas. Obserwujemy, jak sobie radzą podczas wojny - mężczyźni na froncie, a kobiety w domu albo w służbie sanitarnej. Nie raz po naszych policzkach może popłynąć łza wzruszenia, szczególnie wtedy, gdy bohaterowie giną albo tracą życiowe przyjaźnie i miłości. W powieści czuć radość, ale czuć też smutek, tęsknotę za utraconym...

Kojarzycie drobinki kurzu/pyłu unoszące się mieniące w powietrzu, szczególnie gdy się patrzy pod światło? To właśnie pył, co opada ze snów.

I jeszcze jeden cytat, tak z przymrużeniem oka:

"Każda kobieta potrzebuje mężczyzny, by go dręczyć. Potrzebuje kogoś, kto będzie ją irytował, kogoś, do kogo może odnosić się z dezaprobatą, kogoś, komu może stanąć na drodze do przyjemności"

("Pył, co opada ze snów" str. 336

Z noty wydawniczej:

Dzieciństwo sióstr McCosh: Rosie, Otylii, Christabel i Sophie, przypada na spokojne i beztroskie lata epoki edwrdiańskiej. Dziewczęta dorastają razem z synami sąsiadów: Sidneyem, Albertem i Ashbridge'em Pendennisami oraz Danielem i Archiem Pittami. Są niemal nierozłączni. I choć nazywają się Kumplami, niektórych z nich łączą zgoła inne uczucia... Ashbridge z kółkiem do firan w dłoni oświadcza się Rosie, a ta bez wahania oddaje mu rękę, łamiąc przy tym serca Pittom. Młodzieńcze miłości przerywa jednak wybuch pierwszej wojny światowej. Chłopcy wyruszają na front, a dziewczęta próbują zmierzyć się z losem tych, którzy zostają. Wojna zostawia w ich życiu wyrwę, której nie da się zapełnić. Trzeba opłakać poległych i na gruzach dawnego życia zbudować zupełnie nowe. Tylko czy zawsze da się wskrzesić z popiołów dawne szczęście?

O autorze słów kilka:

Louis de Bernieres (ur. 1954) - debiutował w 1990 roku powieścią "Wojna o czułe miejsca don Emmanuela" (wyd. pol. 1998). W 1993 roku znalazł się na liście dwudziestu najlepszych młodych brytyjskich powieściopisarzy magazynu "Granta". Jego czwarta powieść, "Mandolina kapitana Corellego" (1994, wyd. pol. 1997), stała się międzynarodowym bestsellerem i otrzymała nagrodę  Commonwealth Writers Prize dla najlepszej książki. Na jej podstawie nakręcono film "Kapitan Corelli" (2000), w którym w głównych rolach wystąpili Nicholas Cage i Penelope Cruz.

Ola Budzyńska "Jak zostać Panią Swojego Czasu. Zarządzanie czasem dla kobiet" (20/52/2018)

Ten post jest spóźniony o dobre kilka miesięcy. Dlaczego? Już wyjaśniam.

Już od kilku lat robię sobie prezent urodzinowy - sama sobie. Albo robię coś fajnego dla siebie, albo coś fajnego sobie kupuję. W tym roku była to książka Oli Budzyńskiej "Jak zostać Panią swojego czasu. Zarządzanie czasem dla kobiet". A że urodziny mam 8 kwietnia, to post jest "trochę" spóźniony, bo samą książkę pochłonęłam w jakieś dwa dni :-)

Tak pięknie była zapakowana książka Oli.

Powiedzieć o tej książce, że to pradnik, to nic nie powiedzieć! 

Dlaczego chciałam mieć tę książkę? Dlaczego jej potrzebowałam? Otóż byłam w takim momencie życia, że miałam wrażenie (?), że nad niczym nie panuję, że czas przecieka mi przez palce, że tracę go na jakieś dziwne niepotrzebne rzeczy. Książką Oli pozwoliła mi zrozumieć i nazwać pewne rzeczy i co ważniejsze pracować nad nimi, aby w moim życiu było lepiej :-) Oczywiście nic nie dzieje się od razu, nad wszystki trzeba pracować. Małe kroki i do przodu!

Tytuł: "Jak zostać Panią Swojego Czasu. Zarządzanie czasem dla kobiet"

Autor: Ola Budzyńska

Liczba stron: 226

Wydawca: Pani Swojego Czasu

20/52

(1,5 cm)

Z noty wydawniczej - o Oli słów kilka:

"Nazywam się Ola Budzyńska i jestem Panią Swojego Czasu.

Przez ponad dziesięć lat prowadziłam szkolenia z zarządzania czasem i efektywności osobistej dla korporacji. Jeździłam po całej Polsce. Byłam mistrzynią pakowania walizek. Przeszkoliłam tysiące osób.

Gdy u mojego syna zdiagnozowano nieuleczalną chorobę (cukrzycę typu 1), zrozumiałam, że nie mogę tak dłużej funkcjonować.

23 sierpnia 2014 zostałam Panią Swojego Czasu i od tej pory uczę kobiety - i tylko kobiety - jak zarządzać czasem po swojemu. Nie po to, aby robiły jeszcze więcej, lecz po to, aby żyły tak jak chcą!

Prowadzę blog paniswojegoczasu.pl, organizuję kursy onlie "Zrób to dziś" i "Zorganizuj się w 21 dni", stworzyłam także autorskie produkty do zarządania czasem.

Nie myję okien. Nie prasuję ubrań. Zamiast tego maluję obrazy i chodzę z kijami po Bulwarach Wiślanych w Krakowie."

Magdalena Niedźwiedzka "Maria Skłodowska - Curie" (19/52/2018)

Niezwykła opowieść o Marii Skłodowskiej - Curie, którą poznajemy nie tylko jako naukowca, ale głównie jako kobietę z krwi i kości - pełną pasji i namiętności. W świecie, w którym główną rolą kobiety była rola żony, jej odkrycia i zasługi naukowe zostają pomniejszone tylko dlatego, że zakochała się w nieodpowiednim mężczyźnie. Od tej pory zostaje odsądzona od czci i wiary i musi zmagać się z wrogiem środowiskiem. 

Czyta się naprawdę wspaniale!

Na książę Magdaleny Niedźwiedzkiej trafiłam przypadkiem, na spotkaniu Dyskusyjnego Klubu Książki.

Tytuł: "Maria Skłodowska - Curie"

Autor: Magdalena Niedźwiedzka

Liczba stron: 454

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

19/52

(3,1 cm)

Z noty wydawniczej:

Zaglądamy do rodzinnego domu Marii, obserwujemy jej relacje z bliskimi i kontakty z najtęższymi umysłami przełomu XIX i XX wieku - Piotrem Curie, Paulem Langevinem i Albertem Einsteinem. Akcja powieści obejmuje lata 1911 - 1913; wcześniejsze losy wielkiej uczonej poznajemy z retrospekcji. Autorka, znana z dbałości o obyczajowe i historyczne smaczki, i tym razem nie zawodzi czytelnika, ukazuje bowiem skomplikowaną osobowość dwukrotnej laureatki Nagrody Nobla na tle barwnego Paryża w czasach belle epoque i Warszawy pod zaborami.

O autorze słów kilka:

Magdalena Niedźwiedzka - autorka m.in. "Królewskiej heretyczki". Łączy pracę na uczelni technicznej z pisaniem powieści (przeważnie historycznych i biograficznych). W wolnych chwilach maluje obrazy olejne.

Federico Moccia "Tylko ty" (18/52/2018)

Tytuł: "Tylko ty"

Autor: Federico Moccia

Liczba stron: 318

Wydawnictwo: MUZA SA

18/52

(2,1 cm)

Ani, turystce z Polski skończyły się wakacje i bez słowa uprzedzenia wyjechała z Włoch do Polski. A zakochany w niej Nicco znów został sam ze złamanym sercem. Jednak tym razem postanowił zawalczyć o miłość i odzyskać Anię. Razem ze swoim przyjacielem Grubym, przyleciał do Polski i postanowił odnaleźć Anię. Tylko jak to zrobić, gdy nie znasz nazwiska ani adresu swojej ukochanej? Okazuje się, że nie jest to trudne, pod warunkiem, że twoja wymarzona dziewczyna jest modelką, a jej twarz zdobi wszystkie bilboardy w mieście. 

Tym razem Moccia zamiast Włoch pokazuje nam, z perspektywy cudzoziemca, Polskę - podróżujemy do Warszawy, Krakowa, Zakopanego i nad Morskie Oko. I razem z naszymi bohaterami poznajemy ciekawych ludzi, którzy są gotowi na wiele, by tylko pomóc miłości ;-)

Z noty wydawniczej:

Nicco, chłopak z Włoch, postanawia odnaleźć Anię, polską turystkę, którą poznał w Rzymie i w której się zakochał. W podróży do Polski towarzyszy mu jego najlepszy przyjaciel, Gruby. Przed wyjazdem udaje im się zdobyć warszawski adres Ani, który jednak okazuje się nieprawdziwy. Na szczęście w centrum miasta natrafiają na wielki baner reklamowy z Anią w roli modelki. Tak Nicco dowiaduje się, czym zajmuje się jego ukochana i jak bardzo znana jest w Polsce. Agentką Ani jest przebojowa Klaudia, dla której od razu traci głowę Gruby. Klaudia ma dla Ani ważny kontrakt reklamowy do omówienia i podpisania.W tym celu wyrusza do Krakowa, gdzie mieszka dziewczyna, a wraz z nią Gruby i Nicco.

O autorze słów kilka:

O Federicco Moccia przeczytasz tutaj.

Federico Moccia "Chwila szczęścia" (17/52/2018)

Tytuł: "Chwila szczęścia"

Autor: Federico Moccia

Liczba stron: 319

Wydawnictwo: MUZA SA

17/52

(2 cm)

Federico Moccia w swojej książce "Chwila szczęścia" zaprasza nas do Rzymu w samym środku lata. Narrację poprowadzono tak, że aż czuć jak tętni serce miasta. Dwóch młodych Włochów - Nicco i Gruby - poznają dwie młode Polki - Anię i Paulinę. Co z tego wyniknie? Miłość czy tylko przygoda? Tego Wam nie zdradzę ;-p Jedno co mogę powiedzieć, to to, że dzięki tej książce przeniesiecie się na chwilę do Włoch, zwiedzicie Rzym, Wenecję, Neapol, poczujecie gorące słońce, poznacie potrawy i muzykę... I być może ktoś z Was zapragnie wyjechać na chwilę szczęścia do Włoch? Ja chętnie bym tam wróciła.

Z noty wydawniczej:

Nicco jest młody, dowcipny i bystry, ale ma jeden problem. Zostawiła go dziewczyna, Alessia. Nicco nie może się z tym pogodzić: rok wspaniałego związku przekreślony bez słowa wyjaśnienia. Na szczęście ma Grubego, kumpla z liceum, trochę nieokrzesanego, ale bardzo sympatycznego, który ciąga go po imprezach i knajpach. Gruby od roku jest zakochany w dwóch dziewczynach naraz, pracuje przez internet i sprzedaje pirackie płyty z muzyką i filmami. To człowiek, który odnajdzie się w każdej sytuacji. Nie ma żadnych skrupułów, by wykorzystywać okazje, które życie serwuje mu na srebrnym półmisku. Zupełnie inaczej niż Nicco. Ten wszędzie widzi problemy i obwinia się o wszystko. pewnego wieczoru w jego poobijanym życiu pojawiają się dwie turystki z Polski. Czy Nicco otworzy swoje serce przed cudzoziemką? Czy pozwoli zabrać głos nowemu uczuciu? Czy będzie w stanie definitywnie rozliczyć się z przeszłością i cieszyć nowym rozdziałem swojego życia, nawet jeśli ten będzie trwał tylko chwilę?

O autorze słów kilka:

Federico Moccia - urodzony w 1963 roku w Rzymie włoski pisarz, scenarzysta filmowy i telewizyjny. Jego pierwsza powieść "Trzy metry nad niebem" odniosła we Włoszech niebywały sukces i stała się książką kultową, a wszystkie kolejne zostały sfilmowane. W Polsce łączna sprzedaż jego tytułów sięga już 200 tysięcy egzemplarzy.